baner_czarny

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

Content on this page requires a newer version of Adobe Flash Player.

Get Adobe Flash player

komentarze

XX Niedziela Zwykła
Mt 15,21-28

Jezus podążył w stronę Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych okolic, wołała: Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko dręczona przez złego ducha. Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: Odpraw ją, bo krzyczy za nami! Lecz On odpowiedział: Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela. A ona przyszła, upadła przed Nim i prosiła: Panie, dopomóż mi! On jednak odparł: Niedobrze jest zabrać chleb dzieciom a rzucić psom. A ona odrzekła: Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą z okruszyn, które spadają ze stołów ich panów. Wtedy Jezus jej odpowiedział: O niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak chcesz! Od tej chwili jej córka została uzdrowiona.

Wśród motywów naszego działania dosyć ważne miejsce zajmuje pochwała. Dobry wychowawca wobec podopiecznych stosuje ten sposób zachęty. W ten sposób stymuluje wzrost i rozwój wychowanków. W relacji dorosły - dziecko pochwała jest elementem niezbędnym. Miedzy dorosłymi bywa różnie. Są pochwały nieszczere, gdy kierują się interesownością. A i te autentyczne mogą człowieka nieco rozpuścić. Wtedy łatwo przychodzi przyjaźnić nam się z pychą. Warto zatem posłuchać głosu absolutnie bezinteresownego. To Bóg, który przemawia w sercu zwracającym się do Niego: Panie, za co dzisiaj mógłbyś mnie pochwalić?

Wiara kobiety nie z Izraela zostaje określona przez Jezusa jako wielka. Jej źródłem jest miłość do udręczonego dziecka, jak również przekonanie, że prorok podążający w kierunku Tyru i Sydonu może pomóc. Krzycząca kobieta nie przestaje wierzyć pomimo niesprzyjających okoliczności, wystarczy jej samo słowo Jezusa. Słyszy je - Chrystus chwali i pomaga, stawia ją jako wzór dla wiernych Izraelitów, dla każdego z nas.

Pochwała wiary ze strony Chrystusa działa uzdrawiająco. Ona jest najważniejsza i trzeba ją stawiać nie obok, a tym bardziej pod ludzkimi opiniami i nagrodami, ale na pierwszym miejscu. Tak, aby wszystko inne było na właściwym miejscu.

ks. Andrzej Leszczyński


linia
hedley 2009