Zaspokajały przysłowiowy głód wiedzy i były zwyczajnym źródłem informacji. Znacząca zmiana nastąpiła w erze internetu. Sam tego doświadczam przy przeprowadzce do kolejnej parafii. Pozostawiam wtedy w kartonach książki, których już raczej nie będę szukał, zastanawiając się komu mógłbym je oddać. A i te, które stawiam na półkach w większości stają się wystrojem wnętrza. Owszem, czytam i nie wyobrażam sobie życia bez książek. Niemniej korzystam z nich inaczej i rzadziej, zwłaszcza wtedy, gdy przygotowuję kazanie, katechezę czy jakieś spotkanie. Sięgam do przestrzeni wirtualnej, bo tak szybciej, łatwiej i skuteczniej. I choć biblioteka się kurczy, to książka ciągle stanowi świat pełen przeżyć nieistniejących poza nią.
Czym bowiem da się zastąpić klimat kolejno przewracanych stron? Bliskość nie tylko zapisanych słów, co bohaterów, sytuacji, akcji? Czym poczucie uczestnictwa w wydarzeniach, które miały miejsce albo takich, które mogły się zdarzyć? Doświadczenie odkrywania świata, siebie, Boga? Stawiane pytania nie tylko dla mnie są retoryczne. Podzielam zdanie, że ciągle warto mówić o książkach ważnych. Warto je polecać innym. Stąd też inicjatywa naszej kapłańskiej strony. Udostępniamy ją tym kapłanom, którzy zechcą opowiedzieć o swoich książkach lub tylko wymienić ich tytuły. Takich, które kształtowały ich powołanie na różnych jego etapach. Takich, które zawsze będą dla nich ważne, potrzebne i cenne. Do których wracają, by z ich treści czerpać inspiracje dla przeżywania drogi powołania. Polecają je innym, a nasza strona staje się miejscem dla ich prezentacji. Z nadzieją, że ta swoista wirtualna biblioteka przełoży się na obecność dobrych lektur na naszych biurkach i w naszych mieszkaniach.
Dziękujemy zatem tym, którzy zechcieli otworzyć serce swojego księgozbioru. Zarazem czekamy na więcej. Osób i tytułów, które będą tworzyć bibliotekę księdza.
wróć do felietonów...>> |
