1. Różne rozmiary wierności 2. Wierność w węższym znaczeniu czyli świat wrażeń 3. Wierność w szerszym znaczeniu czyli świat wartości a/ Po pierwsze wierność karmi się pamięcią. Wierność jeśli ma być dozgonna potrzebuje przypominania, że osoby którym jestem wierny są ważne: Chrystus, parafianie, przyjaciele, małżonek, dzieci itd.. Warto zaznaczyć, że u Żydów pamięć była sprawą życia i śmierci. Ten kto nie pamiętał kim jest i skąd pochodzi był wykluczany ze społeczności Izraela. Św. Jan Vianney w jednym z kazań tak mówił: „Bóg działa w naszych duszach według stopnia naszych pragnień. Ze źródła można nabrać do dzbana wody odpowiednio do jego pojemności”, trzeba zatem przez odnawianie pamięci, poszerzać pojemność „dzbana” swojego serca. Dla kapłana są ważne także inne słowa św. Jana Marii, że jakakolwiek forma modlitwy bardzo służy pamięci: „Dusza, która modli się mało, jest jak podwórzowe ptactwo, które mając wielkie skrzydła, nie potrafi się nimi posługiwać” b/ Po drugie wierność odwołuje się do świata wartości. Trzeba być wrażliwym na wartości. Wtedy człowiek mocno broni tego co rozpoznał jako wartość i trudno nakłonić go do niewierności. To w rodzinie człowiek najwięcej dowie się na temat wartości, albo też wyroście bez świata wartości. Ale ważna jest też tradycja, katecheza i osobista formacja. Dla zobrazowania jeden przykład: Oto jeden z obozów koncentracyjnych podczas drugiej wojny światowej. Plac apelowy. Na placu zebrana grupa polskich więźniów. Przychodzi esesman, kładzie na stoliku chleb i słoninę. A na ziemię rzuca polską flagę i drewniany krzyż z figurką Chrystusa. I mówi: „kto chce może zabrać to jedzenie. Musi tylko po drodze podeptać ten kawałek drewna i tą szmatę”. Ludzie przeraźliwie głodni. Dali by wszystko za kawałek chleba. A jednak nikt się nie ruszył. Dlaczego? Bo dla tych ludzi, to nie był żaden kawałek drewna, ani szmata, ale to były ich wartości. c/ Po trzecie wierność trwała czyli dozgonna opiera się na istnieniu w człowieku głębi, czyli świata duchowego. Tu ujawnia się wielka rola duchowości w życiu człowieka. Kapłan bez głębi będzie też bez pamięci, a to znaczy, że ci którym służy, nagle i bez powodu mogą przestać być dla niego ważni i może ich zostawić. Św. Jan Maria Vianney podaje pewien przykład, który tłumaczy tą konieczność głębokiego życia duchowego: „Jak pachnąca i delikatna oliwa rozchodzi się w kawałku sukna, aż do ostatniej nitki, aż do końca, tak samo Eucharystia ogarnia naszą duszę”. 4. Typy ludzi, ze względu na przeżywanie wartości: b/ ludzie, którzy wszystko przeżywają głęboko i dlatego raz poznanym wartościom nigdy nie przestają być wierni. Są to ludzie, którzy akceptują poznany świat wartości np. kapłaństwo, chrześcijaństwo, miłość braterską, małżeństwo i pozostają wierni pomimo doznawania wielu zewnętrznych wrażeń np. silna fascynacja jakąś osobą, albo ostre nieporozumienia z bliskimi osobami. Tak więc, aby dochować wierności swoim ślubom i postanowieniom należy: odświeżać swoją pamięć, mieć uporządkowaną hierarchię wartości (gdzie Chrystus jest na pierwszym miejscu, tam wszystko jest na swoim miejscu) oraz przede wszystkim pielęgnować życie duchowe. Trzeba mieć duchowość głęboko zakorzenioną w Chrystusa. W trosce o wierność należy troszczyć się o duchowość. |
|
|
|